هر بلوک سبکی که بتوان در آن تخلخل بالایی ایجاد نمود را می‌توان به عنوان بلوک گازی در نظر گرفت. بطور کلی بلوکهای سبک اتوکلاو شده متخلخل را بلوک گازی می‌نامیم. البته از طریق روش‌های معمولی نیز این بلوکها تولید می‌شود. استحکام مکانیکی و استحکام کششی از ویژگی های عمده بلوکهای گازی است.

بلوک گازی

بلوک گازی معمولا با دو روش اتوکلاو و غیر اتوکلاو یا معمولی تولید می‌شود. روش تولید بلوک غیر اتوکلاو شده با اتوکلاو متفاوت است. در روش اتوکلاو به ملات سیلیس و آهک اضافه می‌کنند. بر اساس واکنشهای شیمیایی ایجاد حباب شده، این اتفاق در دمای حرارت بالا صورت می‌گیرد.

اهمیت بلوک گازی

در سال های اخیر، با توسعه بازار ساخت و ساز، نیاز به استفاده از موادی با انعطاف پذیری، امنیت و پایداری بیشتر به منظور بالا بردن بهره‌وری و کیفیت ساختمان‌ها افزایش یافته است. در ایران نیز بازار ساخت و ساز مسکن سالانه در حدود ۲۰ تا ۳۰ درصد سرمایه کشور را به خود اختصاص می‌دهد. تقاضای مستمر و افزایش روز افزون نیاز به مسکن در ایران مسؤولان را به چاره جویی در رفع این مشکل سوق داده است. اولین حرکت در در این راستا، وعده تولید یک میلیون و پانصد مسکن جدید توسط دولت پیشین در قالب طرح مسکن مهر می باشد.

پیش بینی کارشناسان نشان می‌دهد که با استفاده از روش‌های سنتی تحقق این اهداف امکان پذیر نمی‌باشد. به علاوه در روش های سنتی سالانه حدود ۳۰% انرژی بکار گرفته شده که بالغ بر ۶ میلیارد دلار را در بر دارد، به هدر می‌رود بنابر این به منظور کاهش اتلاف انرژی در ساختمان و نیز تسریع ساخت و ساز مسکن، استفاده از فناوری‌های جدید در تولید مسکن مورد توجه بسیاری قرار گرفته است. در همین راستا ۶۵ فناوری نوین ساختمانی در مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن مورد تایید قرار گرفته است. یکی از این فناوری‌ها بتن سبک گازی است که به دلیل دارا بودن ویژگی‌های چشم گیر از نظر سهولت کاربرد در ساخت و ساز و نیز خواص مناسب آن به عنوان عایق صوتی و حرارتی جایگزینی مناسبی برای آجرهای فشاری است.

بتن سبک گازی چیست

بتن گازی در دهه‌ی ۱۹۲۰ در کشور سوئد تولید گردید. انگیزه‌ی تولید آن دستیابی به ماده ای با خواص چوب نظیر سبکی عایق‌بندی حرارتی و قابلیت برش و شکل دادن و در عوض بدون معایب چوب همانند قابلیت اشتعال و فساد پذیری آن بود. پس از سال ۱۹۵۰ ساخت آن در کشور های دیگر نیز آغاز شد.

امروزه این محصول به طور گسترده‌ای در موارد مسکونی، تجاری و ساختمان‌های صنعتی استفاده می‌شود و تقریبا توسط ۳۵۰ کارخانه در جهان تولید شده. حدود ۴۰٪ از تمام ساختمان‌های ساخته شده در انگلستان با استفاده از بتن‌های سبک گازی تولید می‌شوند.

در کشور ژاپن این مواد به رایج‌ترین مصالح ساختمانی در ساخت و ساز تبدیل شده‌اند. در ایالات متحده علی رغم مخالفتهای شدیدی که با این ماده صورت گرفت بالاخره در سال ۱۹۹۶ به بازار معرفی شد و کاربرد آن به سرعت در حال گسترش است.

در کشور امارات متحده عربی حداقل هفت واحد تولید AAC تأمین مصالح برای ساخت و ساز های بسیار انبوه و مرتفع را در این کشور به عهده دارند و نمونه بارز آن برج العرب می‌باشد که با این نوع مصالح ساخته شده است. در حال حاضر این محصول به روش های مختلف و نام های متفاوت در بسیاری از کشورها تولید می‌شود.

محصولاتی که تحت نامهای تجاری ثبت شده نظير H + H , Unipol , siporex ، Dur0x ، Hebelex Stong تولید و عرضه می‌شوند همگی بتن گازی می‌باشند که در نسبت‌های اجزاء مواد اولیه، روش برش دادن بتن و مراحل پیش و پس فرآیند تفاوت‌هایی با هم دارند. (باستانی و همکاران، 1390، کنگره ملی عمران)