بتن ریزی چیست بتن ریزی باید از آغاز تا پایان، به صورت عملیاتی سریع و پیوسته در محدوده مرزها یا درزهای از پیش تعیین شده قطعات ادامه یابد. درزهای اجرایی مورد نیاز باید با ضوابط مندرج در مقررات9 مطابقت داشته باشد. در ادامه با نکات بیشتری درباره بتن ریزی در ساختمان آشنا می‌شوید.

بتن ریزی چیست

سوال بتن ریزی چیست؟ را بهتر است با تعریف ان شروع کنیم. بتن ریزی فرآیندی است که از شروع ریختن بتن تا اجرای و در نهایت تمام شدن آن اطلاق می‌شود. بر مراحل بتن‌ریزی نکات مهمی حایز اهمیت است. در پست امروز به نکات مورد توجه در استاندارد مقررات ملی ساختمان اشاره می‌شود.

نکات مهم در بتن‌ریزی چیست

نکات مهم در بتن ریزی چیست ؟ بتن باید تا حد امکان نزدیک به محل نهایی خود ریخته شود تا از جدایی دانه‌ها بر اثر جابجایی مجدد جلوگیری شود.

روند بتن ریزی باید طوری باشد که بتن در هنگام ریختن و جای دادن به حالت خمیری باقی بماند. همچنین بتواند به راحتی به فضاهای بین میلگردها راه یابد.

در صورتی که اسلامپ بتن در موقع تحویل برای مصرف کمتر از میزان مقرر باشد، باید از مصرف آن خودداری شود. با این وجود افزودن اسلامپ بتن تا هنگامی که هنوز از مخلوط کن تخلیه نشده، فقط با اجازه دستگاه نظارت و با افزودن دوغاب سیمان با یا بدون مواد افزودنی روان کننده میسر می‌باشد. مشروط بر اینکه نسبت آب به سیمان از حداکثر مقدار مجاز طرح فراتر نرود.

بتنی که به حالت نیمه سخت در آمده و گیرش آن شروع شده و یا به مواد زیان آور بیرونی آلوده شده است، نباید در بتن ریزی قطعات سازه‌ای به کار رود.

سطح بتن ریخته شده به صورت لایه های افقی، باید تراز باشد.

استفاده از مواد حباب‌زا و ساخت بتن با حباب هوا برای بتن‌هایی که در معرض یخ زدن و آب شدن های متوالی قرار می گیرند، الزامی است.

 بتن ریزی شالوده

بتن ریزی شالوده در صورت سست بودن محل شالوده، باید عملیات پی کنی تا تراز زمین سخت (با مقاومت مورد نظر) ادامه یافته. حفاری اضافی با مصالح مورد تایید دستگاه نظارت تا تراز زیر شالوده پرشده و تحکیم یابد. بستر شالوده باید با حداقل ۱۰۰ میلی متر بتن مگر آماده و رگلاژ شود. در صورتی که به علت شرایط زمین شالوده، با دستگاه نظارت، بستن قالب ضرورت نداشته باشد، پیمانکار باید با تعبیه پوشش های پلاستیکی و دیگر روش های مشابه، از جذب آب بتن تازه توسط زمین اطراف شالوده جلوگیری نماید.

 بتن ریزی دال و سقفها 

بتن ریزی در دال‌ها باید در یک جهت و به طور متوالی انجام شود. محموله‌های بتن نباید در نقاط مختلف سطح و به صورت پراکنده ریخته و سپس پخش و تسطیح شوند. همچنین بتن نباید در یک محل و در حجم زیاد تخلیه شود. حتی سپس به طور افقی در طول قالب حرکت داده شود. با توجه به حجم بتن و روش های حمل و تخلیه، عملیات باید به صورتی انجام شود که تا حد امکان از به وجود آمدن درز سرد در دال‌ها پرهیز گردد.

در عملیات بزرگ، باید محل ختم بتن ریزی از قبل تعیین و در نقشه‌های اجرایی مشخص شود. همچنین عملیات تا محل درزهای اجرایی ادامه یابد. چنانچه بر اثر بروز اشکالات، توقف بتن ریزی حادث شود، باید محل قطع بتن‌ریزی برای ادامه عملیات بتن ریزی آماده شود.

 بتن ریزی دیوارها، ستون‌ها و تیرهای اصلی

بتن ریزی دیوارها باید در لایه های افقی با ضخامت یکنواخت صورت گیرد و هر لایه، قبل از ریختن لایه بعدی به طور کامل متراکم شود. میزان و سرعت بتن ریزی باید چنان باشد که هنگام ریختن لایه جدید، لایه قبلی در حالت خمیری باشد. عدم رعایت این نکته باعث ایجاد درز و نهایتا عدم یکپارچگی بتن خواهد شد. پیمانه های اولیه بتن باید از دو انتهای عضو ریخته شوند و سپس بتن ریزی به سوی قسمت مرکزی ساختمان ادامه یابد.

در تمام حالات باید از جمع شدن آب در انتها و گوشه‌ها جلوگیری شود. در بتن ریزی ستونها و دیوارها تا حد امکان باید ارتفاع سقوط آزاد بتن را محدود نمود. این ارتفاع برای جلوگیری از جدا شدن اجزای بتن به ۱/۲ متر محدود می شود.

 تراکم بتن در بتن ریزی چیست

بتن باید در طول عملیات بتن ریزی با استفاده از وسایل مناسب متراکم شود. به گونه‌ای که میلگردها و اقلام مدفون را به طور کامل در بر گیرد. ضمنا قسمتهای داخلی و به خصوص گوشه‌های قالب‌ها را به خوبی پر کند. در بتن‌های خودتراکم، نیازی به استفاده از وسایل متراکم کننده نیست.

ویبراتور باید در داخل بتن به طور منظم و در فواصل مشخص به نحوی فرو برده شود که دو قسمت لرزانیده شده با هم، همپوشانی داشته باشند. قسمتی از ویبراتور باید در لایه زیرین که هنوز حالت خمیری دارد، فرو رود.