بررسی تغییر اندازه سنگ دانه‌ها بر بتن خودتراکم موضوع تحقیق حاضر است. بتن خودتراکم براي اولین بار در سال 1988 در دانشگاه توکیو ژاپن مورد توجه قرار گرفت.

دلیل اصلی توجه به این نوع بتن، کاهش آلودگی صوتی، بتن ریزي در سازه‌هایی با آرماتوربندي متراکم و یا قالب‌هاي پیچیده، کاهش زمان اجرا و یا اجرا در محل بتن خودمتراکم با عدم امکان تراکم خارجی می باشد.

بر اساس راهنماي اروپایی بتن خودمتراکم EFNARC بتنی است
که تحت وزن خود بتواند جریان یابد. تمام قالب را پر کند حتی در صورتی که داراي آرماتوربندي پیچیده باشد.

بررسی تغییر اندازه سنگ دانه‌ها بر بتن خودتراکم

بررسی تغییر اندازه سنگ دانه‌ها بر بتن خودتراکم با عنوان زیر در پنجمین کنفرانس ملی سالیانه بتن ایران در سال 1392 ارایه شد:

موضوع: بررسی تغییر اندازه سنگ دانه‌ها بر روي خواص رئولوژیکی و مکانیکی بتن خودتراکم سبک ساخته شده با پوکه معدنی

تحقیق علمی حاضر توسط محمد اسمعیل نیا عمران، استادیار و عضو هیئت علمی گروه عمران دانشگاه کردستان. احمد فتحی دانشجوي کارشناسی ارشد مهندسی عمران – سازه دانشگاه کردستان انجام شده است.

مقدمه تحقیق

سنگینی سازه‌هاي ساخته شده با بتن‌هاي معمولی در هنگام زلزله، مهندسان را بر آن داشته است که به سمت بتن سبک گرایش یابند.

بر مبناي استاندارد 330 ASTM C بتن سبک بتنی است که مقاومت فشاري  آن حداقل 17 مگاپاسکال را دارا بوده. چگالی آن از 1840 کیلوگرم بر مترمکعب تجاوز نکند. البته در بیشتر پژوهش‌هاي مربوط به بتن سبک خودمتراکم، چگالی بتن نزدیک به 1950 کیلوگرم بر متر مکعب بوده است.

زیرا نیروي موثر براي تراکم بتن، وزن خود بتن می‌باشد. و کاهش چگالی باعث کاهش انرژي لازم براي تراکم و یا جریان یافتن بتن درقالب‌ها خواهد شد. بتن خودمتراکم سبک براي اولین بار توسط آقاي مولر و همکاران در دانشگاه صنعتی کالرو آلمان در سال 2003 باعنوان بتن سبک خودمتراکم معرفی گردید.

بتن خودمتراکم سبک نیز همانند بتن خودمتراکم معمولی بسیار روان بوده و نیاز به هیچ لرزاننده‌اي ندارد و تحت وزن خود متراکم می شود.

بتن خودمتراکم سبک ترکیبی از مزیت‌هاي بتن سبک و بتن خودمتراکم معمولی را داراست. بتن خودتراکم کارا بتنی است که علاوه بر قابلیت عبور مناسب از روانی و پایداري مناسبی برخوردار باشد. از آنجا که روانی و پایداري دو خصوصیت متناقض هستند، ساخت بتن خودتراکم با روانی مناسب و در عین حال پایدار، نیازمند تدابیر ویژه‌اي در انتخاب مصالح می‌باشد.

سنگ دانه‌ها به دلیل اشغال حجم زیادي از فضاي بتن، تاثیر زیادي بر خواص رفتاري بتن تازه دارند. بنابراین شناخت دقیق نحوه تاثیر مشخصات سنگ دانه بر خصوصیات رفتاري بتن تازه و سخت شده خودتراکم از اهمیت ویژه‌اي برخوردار است.

 

چکیده تحقیق

بتن به عنوان پرمصرف‌ترین ماده بعد از آب که در اغلب کشورها جزئی لاینفکی از ساخت و ساز محسوب می شود. همه روزه به منظور
استفاده بهینه از این محصول، با ارائه تکنولوژي‌هاي تازه‌تر و روش‌هاي جدید، گام‌هاي موثرتري برداشته می‌شود.

به همین منظور سبک سازي و اجراي درست سازه‌هاي بتنی که یکی از راهکارهاي مقاوم سازي در برابر زلزله می‌باشد در این برهه زمانی مورد توجه قرار گرفته است.

در راستاي سبک سازي سازه‌ها، مهندسان با روش‌هاي گوناگون از جمله استفاده از سنگدانه‌هاي سبک توانستند بتن سبک تولید کنند. از آن جایی که سنگ دانه‌ها بخش بزرگی از بتن را شامل می‌شوند، در کارایی و مقاومت بتن خودتراکم نقش مهمی دارند. بنابراین شناخت نحوه تاثیر مشخصات سنگدانه بر رفتار بتن خودتراکم سبک از اهمیت ویژه‌اي برخوردار است.

در این تحقیق با تغییر حداکثر اندازه سنگدانه (پوکه معدنی ) مورد استفاده در طرح اختلاط بتن خودمتراکم، خواص رئولوژیکی(جریان اسلامپ، زمان خروج بتن از قیف v و مکانیکی(مقاومت فشاري، مقاومت کششی و چگالی بتن سخت شده) بر روي نمونه هاي ساخته شده در سن 28 روزه بررسی شده است.

نتایج نشان می‌دهد که افزایش حداکثر اندازه سنگ دانه‌ها باعث کاهش روانی، افزایش احتمال ناپایداري بتن تازه خودتراکم، افزایش می‌شود. نسبت سنگ دانه‌هاي درشت تر در افزایش مقاومت فشاري و کششی نسبت به سنگدانه هاي ریزتر زمان خروج بتن از قیف v نقش مهم تري ایفا می‌کنند.