خصوصیات بتن‌های پوزولانی شامل چه مواردی است؟ برای پاسخ به این سوال پیشنهاد می‌کنیم به تحقیق زیر رجوع نمایید. این تحقیق، در پنجمین کنفرانس سالیانه بتن ایران در تهران در مهرماه سال 1392 ارایه شد. محققین این پژوهش، سروش عیسی پور، رشته کارشناسی عمران، دانشکده فنی دانشگاه گیلان. جاوید ملک دوست، کارشناس ارشد عمران سازه، دانشکده فنی دانشگاه گیلان.

خصوصیات بتن‌های پوزولانی

خصوصیات بتن‌های پوزولانی را با این مقدمه شروع می‌کنیم. آنچه بیش از بیش حضور پوزولان‌ها را به عنوان یکی از اجزای تشکیل دهنده‌ی بتن مطرح می‌کند بهبود در دوام و خصوصیات مکانیکی و رئولوژیکی بتن می‌باشد. در فرایند هیدراتاسیون سیمان، مقادیر زیادی از کلسیم هیدروکسید تولید می‌شود. ساختار این محصول به صورت کریستالی بوده. این لایه‌های کریستالی با نیروی چسبندگی مولکولی ضعیفی به هم متصل شده‌اند. در نتیجه نمیتوانند خیلی به کسب مقاومت خمیر سیمان سخت شده کمک کنند.

در این حالت حضور پوزولان‌ها باعث می‌شود که سیلیس موجوددر آن‌ها با کلسیم هیدروکسید واکنش دهد. پس آن‌ را مصرف می‌نماید. این امر به تولید بیشتر ژل C-S-H منجر می‌شود که میزان آن تأثیر مستقیم در مقاومت اکتسابی بتن دارد.

 

موضوع تحقیق: مقایسه‌ی خصوصیات مکانیکی بتن‌های حاوی پوزولان‌های مختلف

اثرات مطلوب پوزولان‌ها بر روی دوام و مقاومت بتن و کاهش دمای هیدراتاسیون در بتن‌ریزی‌های حجیم، امروزه پوزولان‌ها را به عنوان یکی از اجزای اصلی تشکیل دهنده بتن تبدیل کرده است.

در کشور ایران نیز معادن غنی از این پوزولان‌ها وجود دارد. در این مطالعه به بررسی و مقایسه‌ی خصوصیات مکانیکی بتن‌های حاوی پوزولان‌های زئولیت، متاکائولن، خاکستر پوسته‌ی برنج که ذخایر و مواد اولیه آنها به وفور در کشور یافت می‌شود با پوزولان‌هایی نظیر میکروسیلیس، خاکستر بادی و نانو سیلیس که اکثراً وارداتی هستند و یا تولید آنها در کشور محدود می‌باشد، پرداخته شده است.

نتایج نشان می دهد بتن‌های حاوی پوزولان‌های موجود در ایران خصوصیات مکانیکی مشابه و حتی بهتری را در مقایسه با بتن‌های ساخته شده با دیگر پوزولان‌ها دارا می‌باشند.

نتیجه گیری تحقیق

مقاومت فشاری نمونه‌های ساخته شده از تمامی پوزولان‌ها در سنین بعد از 19 روز مقادیر بالاتری را نسبت به نمونه‌های شاهد از خود نشان می‌دهد.

برخلاف سایر پوزولان‌های به کار رفته، خاکستر بادی و خاکستر پوسته‌ی برنج نشان داده‌اند که دارای مقاومت فشاری کمتری نسبت به نمونه های شاهد در سن 6 روز می‌باشند.  این می‌تواند به علت درصد جایگزینی بالای این دو پوزولان باشد.

پوزولان‌های زئولیت و متاکائولن نشان داده‌اند که می‌توانند عملکرد تقریبا مشابهی از لحاظ مقاومت فشاری در دراز مدت در قیاس با نمونه‌های ساخته شده با پوزولان‌های میکروسیلیس، نانوسیلیس و خاکستر بادی داشته باشند.

سرعت امواج اولتراسونیک و عدد برجهندگی چکش اشمیت با گذشت زمان افزایش یافته است.

نمونه‌های حاوی دوده‌ی سیلیس کمترین جذب آب اولیه و نهایی و نمونه‌های حاوی پوسته‌ی برنج بیشترین جذب آب اولیه و نهایی را نسبت به نمونه‌های شاهد دارا بوده‌اند.

مقایسه‌ی ضریب همبستگی نتایج جذب آب مویینه در دو بازه‌ی 72 ساعته و 10 دقیقه‌ای، محدود کردن بازه‌ی زمانی به 3 تا 72 ساعت افزایش چشمگیر ضریب همبستگی نتایج را سبب شده است. در این حالت شیب خط عبوری (ضریب جذب مویینه) نتایج معتبرتری را در اختیار می‌گذارد.

 

برای مطالعه بیشتر: