وزارت صنعت، معدن و تجارت یا وزارت صمت پس از تصویب مجلس شورای اسلامی در ۸ تیر ۱۳۹۰ و تصویب شورای نگهبان در ۱۲ تیر تصویب شد. در راستای طرح کوچک‌سازی دولت با ادغام دو وزارتخانهٔ صنایع و معادن و بازرگانی تشکیل گردید. هدف از تهیه این بخش آشنایی معدن کاران با این نهاد است. ساختار سازمانی و مجوزهای مربوطه از سوی این وزارتخانه را در ادامه می‌خوانید.

وزارت صنعت معدن و تجارت

وزارت صنعت، معدن و تجارت ایران نسبت به سایر بخش‌های اجتماعی، اقتصادی کشور سهم عمده‌ای در رونق اقتصادی دارد. این وزارتخانه از جمله موثرترین جایگاههای کشوری را به خود اختصاص داده است.

بخش صنعت، معدن و تجارت نه تنها می‌تواند سهم بالایی در ساماندهی معیشت جامعه داشته باشد، بلکه می‌تواند اقتدار و کارامدی کشور را برای دستیابی به امنیت، عدالت، رفاه، آزادی، استقلال و عزت ملی تقویت نماید.

اهمیت این بخش از آن جهت است که با بخش‌های مختلف مرتبط است. حوزه پولی و بانکی، بورس، تولید، توزیع، اشتغال، واردات، صادرات، ارتباط بین مصرف کننده و تولید کننده و … از آن جمله است.

تاریخچه وزارت صنعت معدن و تجارت

از سال 1285 هجری خورشیدی که وزارت تجارت در ایران تاسیس شد تاکنون بارها دو حوزه تولید و بازرگانی در کنار هم و به صورت مجزا در ساختار اقتصادی کشور نقش ایفا نموده‌اند.

برای نمونه در سال 1316 هجری خورشیدی وزارت بازرگانی و وزارت صنایع و معادن وجود داشته‌اند. در سال 1320 با ادغام آنها وزارت بازرگانی، پیشه و هنر تاسیس شد.

پس از آن در سال 1334 مجددا وزارت خانه‌های صنایع و معادن و بازرگانی از هم جدا شدند. این موضوع بارها و بنابر مصالح آن زمان اتفاق افتاده است. مطمئناً در کنار هم بودن بخش‌های ساخت و بازرگانی اثرگذاری بیشتری بر بهبود فرایندهای تولید، توزیع و تجارت هر کشوری خواهد داشت. این موضوع نیز از انگیزه‌های اصلی شکل گیری وزارت صنعت، معدن و تجارت در مقطع فعلی بوده است.

ساختار سازمانی صنعت، معدن و تجارت 

در حال حاضر متولی بخش ساخت و بازرگانی در ایران وزارت صنعت، معدن و تجارت است که از لحاظ ساختار سازمانی به سه بخش اصلی تقسیم می شود:

  • حوزه ستادی
  • حوزه سازمان‌های تابعه
  • حوزه سازمان‌های استانی

این حوزه‌ها در 31 استان کشور مستقر هستند. راهبری هر سه بخش صنعت، معدن و بازرگانی کشور از وظائف اصلی در حوزه های ستادی، سازمانی و استانی است.

سازمان‌های تابعه نیز مسئولیت توسعه و اجرای سیاست‌ها و برنامه‌های حاکمیتی در حوزه ماموریت خود را بر عهده دارند. این اقدامات با مشارکت بخش خصوصی و یا به صورت مستقل توسط سازمان‌های زیر انجام می‌شود:

  • سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران (ایدرو) در حوزه‌هایی از صنعت،
  • سازمان توسعه و نوسازی معادن و صنایع معدنی ایران (ایمیدرو) در حوزه‌هایی از معدن،
  • سازمان توسعه تجارت در حوزه صادرات و واردات کشور،
  • سازمان حمایت مصرف کنندگان و تولیدکنندگان در حوزه‌های حمایتی، بازرسی و نظارت بر قیمت و توزیع کالاها
  • سازمان صنایع کوچک و شهرک‌های صنعتی در حوزه شهرک‌ها و نواحی صنعتی، واحدهای صنعتی مستقر در شهرک‌ها و نواحی صنعتی
  • سازمان های استانی نیز با برقراری ارتباط نزدیک‌تر با واحدهای صنعتی، معدنی و بازرگانی اجرای برنامه و سیاست‌های تعیین شده در سطوح استانی را برعهده دارند.

وزارت صنعت، معدن و تجارت با توجه به تنوع ماموریت خود، مجوزهایی را برای کسب و کارهای حوزه های صنعت، معدن و بازرگانی صادر می‌کند. در این زمینه می توان به موارد زیر اشاره نمود:

  • جواز تاسیس صنعتی (شروع فعالیت های صنعتی)،
  • پروانه بهره برداری صنعتی (بهره برداری فعالیت های صنعتی)،
  • گواهی و پروانه اکتشاف (شروع اکتشاف معادن)،
  • پروانه بهره برداری معدنی (بهره برداری فعالیت معدنی)،
  • پروانه صنفی (شروع فعالیت های صنفی)،
  • کارت بازرگانی (شروع فعالیت های تجاری)
  • ثبت سفارش (شروع فعالیت واردات)

 

برای مطالعه بیشتر: خانه معدن ایران

 خلاصه شده از سایت صنعت و معدن و تجارت